Wspólnota Cenacolo Polska

MATKA ELVIRA

GŁOS PAPIEŻA

KSIĄŻKA "PRZYTULENIE"

NASZE CZASOPISMO

1fdv17 3 34° Święto Życia
Saluzzo, 13-16 Lipiec 2017

To właśnie Święto Życia było okazją by świętować Życie, by dziękować Panu Bogu, który jest Bogiem Życia.
Jak już powiedział ojciec Stefano podczas inauguracji tych czterech dni święta: "Nasz Bóg jest Bogiem żywych. Nasz Pan jest Bogiem, który kocha, pragnie zawsze i jedynie Życia i właśnie z tego powodu życie jest wieczne, jest na zawsze i będzie na zawsze ponieważ nosi pieczęć Boga!".                                                                                                                1fdv17 1
Dlatego, nawet kiedy byliśmy w ciemności, gdzieś tam głęboko mieliśmy nadzieję że jednego dnia się zdarzy coś nowego w naszym życiu. Ten dzień dla nas był dniem kiedy powiedzieliśmy nasze „Eccomi” (Oto, jestem) w wyborze drogi tej Wspólnoty.
Ta droga nawrócenia i wiary, “z ciemności do Światła”, zaproponowana poprzez Matkę Elvirę, która 34 lata temu powiedziała swoje „Eccomi” Wspólnocie Cenacolo, która jest dziełem naszego Pana. Matka Elvira bardzo lubiła świętować każdego roku właśnie tę chwilę narodzenia się Cenacolo i pragnęła nazwać ją „Święto Życia”. Wybrała ona właśnie tę nazwę z okazji pierwszego Święta, które się odbyło dokładnie 10 lat po narodzeniu Cenacolo, w roku 1993.

Największy i najpiękniejszy cud jaki się zdarza w naszej Wspólnocie to właśnie zmartwychwstanie wielu chłopców i dziewcząt, którzy byli smutny, zrozpaczeni, rozczarowani życiem które często chcieli odrzucić i zakończyć w smutku uzależnień, samotności i rozpaczy. Jednak, w każdym życiu leży siła która nie jest nasza, ale przychodzi od Boga!

1fdv17 4
Już od samego początku, pod małym namiotem który mógł ugościć siedemdziesięciu chłopców i kilkoro rodziców, Święto Życia było czasem dziękowania naszemu Bogu za zmartwychwstanie życia młodych ludzi, za życie ich rodzin, które też zmartwychwstawało podczas ich wspólnej drogi wspólnotowej.
Później, z roku na rok liczba namiotów rosła tym samym rytmem jak się rozrastała rodzina Cenacolo i też trwanie tego Święta się wydłużyło.


W roku stulecia objawień fatimskich chcemy podziękować w wyjątkowy sposób naszej Matce Maryi która powiedziała swoje „Eccomi” woli Bożej, które później stało się naszym „Eccomi”, dla wszystkiego i wszystkich. Madonna otworzyła drzwi domku w Nazaret, ale przede wszystkim otworzyła drzwi jej serca, i tak właśnie zbawienie przyszło na ten świat. Gdyby Matka Elvira nie powiedziała swojego „Tak” powołaniu Pana, pozwalając by zwyciężyły lęki i niepewności, dzisiaj nie bylibyśmy tutaj jako zmartwychwstali którzy świętują Życie.Tak jak Maryja była drogą, którą Bóg wybrał aby Jezus przyszedł na świat, tak właśnie i Matka Elvira była dla nas tą właśnie drogą którą Bóg wybrał abyśmy mogli spotkać Jego Syna.      1fdv17 9                                                           


"Życie bez wiary jest życiem ubogim” powiedział Ojciec Stefano „ponieważ nie ma w nim odwagi by zaryzykować, razem z Bogiem, w Bogu i dla Boga”. Dziękujemy Panu Bogu za to że wybrał Maryję aby przyjść do nas.
Dziękujemy, ponieważ jeśli i my wybieramy Maryję by dojść do Niego, wybierzemy właściwą drogę, drogę wybraną przez Boga. Chcemy iść drogą wiary tak jak Ty, Maryjo, abyśmy także mogli usłyszeć słowa Anioła kierowane Tobie, które mówią: „Raduj się Maryjo, ty jesteś radością Boga. Nie bój się, ponieważ Duch Święty Cię wypełni…”.


Dzięki Maryjo, za to że jesteś w drodze razem z nami, nie tylko w tym wyjątkowym czasie Święta Życia. Dziękujmy Madonnie, za deszcz łaski jaki wylała z nieba na to wzgórze w tych czterech dniach święta, które przyniosą także nam trochę Jej odwagi by zaryzykować w Panu, z Panem i dla Pana i właśnie tak jak to uczyniła Matka Elvira, powiedzieć nasze „Eccoci!.  (Oto, jesteśmy)

1fdv17 2  

Dzień pierwszy

"RADUJ SIĘ..."

…przesłanie Anioła dla Maryi jest przesłaniem radości. Pierwsze słowo którym Bóg przemawia to:
”Bądź szczęśliwa, raduj się, jesteś radością Pana!”  
To czego Pan Bóg od nas wymaga jest dla naszego szczęścia, dla naszej radości.

1fdv17 10Tak jak pierwszą rzeczą jaką Anioł Gabriel powiedział Maryi kiedy wszedł do Nazaretu było: „Wesel się, raduj się”, tematem pierwszego dnia którym przyjęliśmy wszystkie osoby które przyszły na wzgórze Saluzzo by świętować Życie, była właśnie radość.
„Radujmy się”, i tak się właśnie stało dzięki radosnej atmosferze tego święta przepełnionego nowymi tańcami i śpiewem pod namiotem, ale też na zewnątrz: już po samym wyjściu z autokarów wszędzie przytulenia i liczne spotkania dzieci, rodziców i przyjaciół Wspólnoty! Ile życia!
Ukochana Matko Elviro…nie mogłaś wybrać lepszej nazwy dla tego Święta! Jak pięknie odczuć twoją obecność, nie tylko na fotografiach, ale też w każdym znaku zmartwychwstania które, dzięki Panu Bogu, można zauważyć na licznych twarzach młodych ludzi i ich rodzin które kroczą tą drogą, w radości i dyspozycji wielu osób które wykonują różne obowiązki!
Dziękujemy Matko!


Program rozpoczynamy przywitaniem naszego chóru i animacjami chłopców i dziewcząt którzy tańcząc, gestami przekazują obecnym ducha tego święta, śpiewając i tańcząc: „Oto jestem!”
Ojciec Stefano przywitał wszystkich, mówiąc: "Radujmy się! Radujmy się ponieważ jesteśmy Świętem Życia…Życia zmartwychwstałego!”Przypomniał nam on o tym że Matka Elvira była przyzwyczajona wołać chłopaków: „Radości!!!”, pomimo to, że osobiście im taka nazwa nie odpowiadała.

"Ona nas nauczyła zauważyć w innych nawet to co było w jakiś sposób ukryte, co nie jest zewnętrznie widoczne, ale jest wewnątrz osoby. Radość, to coś takiego sercu, kiedy życie przybliża się na nowo do własnego źródła jakim jest Bóg. Kiedy jest się radosnym to oznacza, że potrafisz żyć, dla siebie, tak więc i dla innych”.
                                                                                                                                                                                                            1fdv17  11
Rozważanie tajemnic światła Różańca Świętego pomogło nam prosić Madonnę o to, abyśmy przygotowali nasze serca na spotkanie się z jej Synem podczas Mszy Świętej i abyśmy prosili o promień radości.
Msza Św. na rozpoczęcie była koncelebrowana przez licznych kapłanów różnych narodowości, a głównym celebrantem był już tradycyjne ojciec Pino Isoardi, dzisiaj przyłożony „Ruchu Kontemplacyjnego Misjonarzów Ojca de Foucauld”, założonego przez ojca Gasparino w Cuneo .
1fdv17 5
W swojej homilii ojciec Pino odkrył wielki sekret życia: potrafić smakować życie, „chwilę za chwilą”, bez zmęczenia. Poprosił nas on abyśmy czuwali nad Słowem jakie nam zostanie dane podczas tego święta i po chwili dotknął tematu misjonarstwa.

"Każdy z nas wierzy ponieważ spotkał w życiu przynajmniej jednego świadka, który mu pokazał drogę do Jezusa, swoim życiem”.  Myśl wszystkich zwróciła się ku Matce Elvirze... i jak modlitwa pełna dziękczynienia wznosi się z naszych serc aż do Pagno! 

Dziękujemy Matko Elviro za twój entuzjazm, za twoją wytrwałość
, twą zdolność życia w cierpieniu z miłości... dziękujemy, że przeniosłaś na nas twoją wiarę! Ojciec Pino kontynuował mówiąc: "Jezus posłał swoich apostołów na misję ubogich, bo z pełnymi walizkami i tobołami nie 1fdv17 13potrafimy chodzić i przywiązujemy się do fałszywych zabezpieczeń! Ryzykujemy, że zaniesiemy innym rzeczy, a nie to co naprawdę ważne, czym jest ewangelia. Jezus chce byśmy byli pokorni, pewni w Bogu i szczęśliwi, bo przychodzi by uwolnić nas od jedynego wielkiego smutku, którym jest grzech".

Jakże dobrze być świadomym, że Jezus daje nam prawdziwą radość, pełną, która przetrwa nawet w opłakanych sytuacjach!Wiążąc się z tematem dnia, Ojciec Pino przypomniał słowa Archanioła Gabriela z fragmentu zwiastowania, który przewodniczy świętu tego roku: "Raduj się, wesel, bo Bóg rozradował się w Tobie. Anioł nie wygłaszał kazań Maryi, ale powiedział jej, że jest Bożą Radością. Bóg, który jest radością, umie radować się z każdego z nas, bo jesteśmy jego dziećmi, a nie dlatego, że jesteśmy święci!"


Na koniec obrzędów został poświęcony szkaplerz, który będzie wstawiony na rękę Madonnie z Góry Karmel rzeźbie z 30° rocznicy. Od tamtego czasu, para rodziców pochodzących z jednego kraju, w którym znajdują się nasze bractwa, przynosi w darze szkaplerz z wizerunkiem Pannę Maryję, patronkę tegoż kraju: tego roku kolej na Francję, z szkaplerzem poświęconym Naszej Pani z Lourdes.
Ten pierwszy dzień kończy się pozdrowieniem i modlitwą w sercu, wzbudzonymi słowami z Ducha Świętego we Mszy Świętej Ojca Pino: "Otrzymaliśmy wiarę, którą jest radość przyjaźni z Jezusem... jesteśmy wezwani do niesienia tej radości wszystkimi, by promienieć nią".

Maryjo, pierwsza i prawdziwa misjonarko, pomóż nam w tych dniach powiedzieć: “Eccomi” (Oto, Jestem), byśmy wybierali niewygodę z miłości do innych, by żyć w radości i potrafić obdarowywać nią tych, których spotkamy po powrocie do domu!

1fdv17  12

MODLITWY

EWANGELIZACJA

WIZYTY

524752
Dziś
W tym tygodniu
W tym miesiącu
87
772
6138

Copyright © Wspólnota Cenacolo 2014. All Rights Reserved.